Berichten

Wist je dat het uitstellen of niet nemen van besluiten, één van de grootste groeiremmers vormt van jouw praktijk?
Vaak realiseren ondernemers zich dit niet.
Maar je saboteert jezelf enorm als jij je niet bewust bent van het effect daarvan. Daarom geef ik je in bovenstaande video graag een mindsettip om hier een verandering in aan te brengen.

 

 

 

Veel coaches en therapeuten vinden zichzelf geen ondernemer. En zijn ook bang dat ze daar nooit goed in zullen worden. ‘Ik kan echt niet schrijven hoor’, of ‘zichtbaar zijn is niets voor mij.’ En zo kan ik nog wel wat meer uitspraken bedenken.

Herkenbaar wellicht?

Maar wat je dan eigenlijk doet, is jezelf bij voorbaat in een hokje stoppen (met een stevig dekseltje erop). Daardoor voel je vaak niet eens meer de opening om te onderzoeken of het wel klopt wat je zegt en of je het wellicht op een andere manier kunt gaan benaderen.

En natuurlijk is het soms best een uitdaging om dat aan te gaan. Zoals zoveel dingen in je ondernemerschap. Want alle eerste stapjes zijn onwennig en eng. Posten op social media, blogs schrijven, e-mails versturen, video’s maken, workshops of webinars geven …

 

Jouw veilige haven

En als je het dan eindelijk durft en het zit wat tegen. Of je krijgt een opmerking die jouw eerste idee bevestigt, dan denk je al snel: zie je wel, dat is niets voor mij. En hup … spring je weer terug naar de veilige haven.

Ik weet nog dat ik in mijn begintijd regelmatig ging posten op Facebook. Vond ik ook echt spannend. Ik ben niet zo extrovert en deed privé eigenlijk nooit iets op dit social media kanaal.
En ja hoor, de eerste verjaardag waar ik was, bij een vriendin (ik weet zelfs nog precies waar ik zat, zo’n indruk maakte dat) kreeg ik een hand van iemand die keihard in de kamer zei: “Jij ook gefeliciteerd met jouw vriendin, Facebook Queen.” Pfff ik kon wel door de grond zakken. En daar voegde hij aan toe: “Ja, ik zie je veel voorbij komen hoor.”

O jee … te veel dacht ik gelijk: hij vindt mij vast een uitslover. En het ongemakkelijke gevoel bleef natuurlijk de hele avond. Toen ik thuis kwam ben ik toch even gaan kijken bij die man en wie hij allemaal volgde. En wat bleek … dat waren er dus heel weinig. Waaronder ik dus. En ja, natuurlijk kom ik dan veel langs. Dus waar ik eerst dacht: zie je wel, ik doe het teveel. Brachten de feiten mij weer in de werkelijkheid. Het lag niet bij mij, maar toch iets meer bij hem. Tegelijkertijd gaf hij eigenlijk niet eens een oordeel over wat hij ervan vond. Hij zei niet eens dat hij het irritant vond. Maar mijn hoofd tja …  die vulde maar wat graag mijn oude angsten in.

Je ziet, niets is mij menselijk. En nu ben ik de schroom al lang voorbij… dus er is hoop. 😜

Maar daar zit het dus wel. Je plaatst jezelf te snel in een hokje of zet te snel oogkleppen op en interpreteert signalen met jouw eigen waarheid. Die zo ontzettend vaak niet klopt!

En daardoor ontneem je jezelf kansen. Vergeet je dat jouw waarheid niet dé waarheid is, en neem je niet eens stappen om te onderzoeken of het klopt en hoe het wel kan werken.

Wat trouwens onbewust ook vaak gebeurt, is het projecteren van jouw voorkeuren op die van anderen. Vaak hoor ik ‘ik vind e-mailmarketing niets want ik hou er zelf ook niet van.’ Of ‘ik word gek van al die advertenties of e-books op social media, dat ga ik niet doen hoor.’ En het idee wordt direct al verworpen. Of deze: ‘Nabellen voelt vaak zo opdringerig, zo wil ik niet zijn.’ En bam … klaar met die optie.

Wat voor jou geldt, geldt niet voor jouw klant

Het is helaas een veel gemaakte fout, wat jij niet fijn vindt of als onprettig ervaart, wil nog niet zeggen dat dát ook voor jouw klanten geldt. En de vraag is ook of het echt zo is.

Want als ik dan vervolgens vraag hoe ze bij mij terecht zijn gekomen, dan is het antwoord: ‘Ja, via jouw e-book’ en ze zijn mij daarna blijven volgen via social media en lezen regelmatig mijn e-mails.

Bijzonder toch?

Let dus goed op de woorden die jij tegen jezelf zegt. Die zijn veel belangrijker dan jijzelf denkt. Want daardoor voed jij jouw onderbewuste met foutieve informatie, waardoor je mooie kansen die voor je liggen, vaak niet eens meer ziet.

En dat is zo zonde. Want je bent zoveel groter, meer bijzonder en getalenteerder dan jezelf vaak doorhebt.
Open dus dat hokje!

En train jezelf om jouw mindset op dit vlak te sturen. Want dit is ontzettend belangrijk, zo niet HET belangrijkste onderdeel binnen jouw ondernemerschap.

En daar help ik je graag volgende week woensdag mee. Met deze Masterclass:
https://www.bureaubeerse.nl/masterclass-10-cruciale-ondernemers-mindshifts/
Lukt het niet om erbij te zijn, maar wil je graag wel een flinke zet in je rug? Geef je dan even goed op, want je ontvangt dan de replay.

Wist je dat je vaak veel sneller een klant kunt krijgen dan je wellicht denkt?
Maar dat je jezelf vaak saboteert om dat ook te zien of op te pakken?
Omdat je voor je gevoel eerst nog iets af MOET hebben. Of beter moet maken.

Herkenbaar?

Eerst mijn website af voordat ik vol op social media ga …
Eerst mijn workshop of online training uitwerken voordat ik deze promoot …
Eerst goede foto’s maken voordat …
Eerst nog een diploma halen …
Eerst nog even voelen en nadenken of ik het zo wel wil …
Stel, je draait deze manier van denken eens om.
Je gaat bijvoorbeeld nu al vol op social media, zodat je ook straks een opgewarmd ‘publiek’ hebt als jij jouw website lanceert (en waarschijnlijk dan ook al je eerste klant).
Je gaat jouw (online) workshop of training eerst promoten en pas bij de eerste aanmelding daadwerkelijk maken.

Of je gaat iets eerst gewoon uitproberen en daarna pas voelen en denken of het past. Zodat je ook echt weet hóe en óf iets werkt.

Wat voor versnelling zal dat brengen?
Ik denk dat ik het wel weet. 😉
Go for it!
Productie voor perfectie … want daarin zit het geheim voor een succesvolle praktijk.

‘Nu even minder, want….’

Hoe vaak ik die zin toch hoor bij de coaches en therapeuten die ik spreek!

Afgelopen week bijvoorbeeld ook weer, toen ik op een beurs stond en weer veel mooie gesprekken met hen mocht voeren. Je snapt vast dat ik dan ook vraag hoe het met hun praktijk gaat. En vaak hoor ik dan: ‘Ach, niet zo heel goed. Tenminste het gaat nu even wat minder‘.

En die eerlijkheid waardeer ik altijd zeer. Maar als ik dan naar de reden vraag, dan moet ik soms toch wel mijn wenkbrouwen fronsen.

Want vaak hoor ik dan redenen als: ‘het staat op een laag pitje omdat ik met mijn partner in scheiding lig’ of ‘ik doe er even wat minder aan omdat ik ook mijn moeder verzorgzelf niet zo lekker in mijn vel zit, of omdat mijn gezin nu eenmaal meer aandacht nodig heeft de laatste tijd, mijn man het druk heeft met zijn werk etc etc’.

Poeh…

En begrijp mij goed hoor.

Echt! Ik ben een mega moederkloek met 4 kids. Een man die ook bijna fulltime werkt en nog niet eens 3 jaar geleden met een hersenbloeding voor langere tijd uit de roulatie raakte.

En ik ben ook echt de stoerste niet.

 

Maar hoe vaak is de ‘mijn praktijk draait nu even minder omdat……. ‘ ook echt een reden om jouw praktijk maar op een laag pitje te zetten? Soms zelfs een héél laag pitje.

 

Doe je in loondienst toch ook niet, denk ik dan.

Tuurlijk een week (of 2) even helemaal on hold. Doen! Juist dan! Die ruimte kun je zelf creëren. Dat is het voordeel van eigen baas zijn.

Maar echt een hele lange tijd alles even minder doen. Dié begrijp ik niet. En … -oeps, nu maak ik vast geen vrienden – ik vraag mij soms oprecht af of het misschien ook welkome excuses zijn om even niet te ondernemen. Even weg te blijven uit alles wat moet of een beetje eng is.

 

En als je de financiele ruimte hebt om die keuze te maken, doe het dan. Maar ik zie zo vaak dat het tegenover gestelde het geval is. En dat dan toch dat ‘lage pitje’ met beide handen wordt aangepakt. En die snap ik oprecht niet.

 

Dus in deze mail geen strategische tip, maar een flinke zet in jouw rug als je merkt dat dit ook bij jou speelt. Dat je ook te vaak een privé ongemak aanpakt om jouw bedrijf even alleen te laten. Even helemaal onzichtbaar te worden.

Wat zou je in loondienst doen?

Bedenk dan altijd: wat zou mijn leidinggevende zeggen als ik in loondienst was en op deze manier een tijd in mijn werk ga staan? Of liever gezegd NIET in mijn werk ga staan 😜. Ik denk dat je er dan wellicht niet eens op die manier over na zou denken.

Zorg daarom dat jij de beste werknemer wordt voor jezelf. Je hoeft niet keihard te zijn, maar het is gewoon wel je werk. Laat je dus niet steeds leiden door gemoedstoestanden of privé aangelegenheden. Want er moet ook gewoon ‘brood op de plank’. En een tijd niet zichtbaar zijn, er even niets aan doen, betekent echt achteruitgang. Neem jezelf en jouw praktijk dus serieus op alle vlakken. Daar staat of valt het uiteindelijk mee.

Ik hoop dat dit je aan het denken zet….Als je je teminste aangesproken voelt. Bedenk dat ik het altijd schrijf vanuit oprechte liefde voor jouw ondernemerschap 😇

Ze liet haar schouders moedeloos zakken en boog haar hoofd. Want de moed zakte Mariël letterlijk en figuurlijk in de schoenen. ‘Ik heb al zoveel gedaan’, gaf ze aan. ‘Een social media training gevolgd, mijn website omgegooid. En ook nog een tekstschrijver in de armen genomen. Maar ik merk geen verschil. Niet in omzet of aantal cliënten. Ik weet het gewoon niet meer’.

O, ik voelde zo met haar mee. Herkende het ook wel een beetje van mijn begintijd. Het gevoel dat je keihard je best doet, hartstikke druk bent … maar dat het resultaat gewoon niet is wat je verwacht. Sterker nog, soms zelfs gewoon uitblijft. Frustrerend.

Gelukkig kan ik ondertussen meestal vrij snel achterhalen waar het aan ligt. Want het gaat niet alleen om je best doen of hard werken. Je zit nu eenmaal niet meer op school om cijfers te halen en stickers te verdienen. Het gaat erom dat je doet wat nodig is. En daar zit de crux voor velen.

Als ondernemer moet je jezelf uitdagen

Binnen die heerlijke en vertrouwende comfortzone gaat het helaas niet gebeuren. Ik vroeg daarom ook aan Mariël wat ze had gedaan om met potientiële klanten in gesprek te komen. Want een mooiere of betere website zorgt echt niet direct voor klanten. En een social media training is gaaf, maar daarna moet je er wel iets mee doen.

En natuurlijk kwam ze toen echt wel met een aantal acties zoals; ze postte elke week heel trouw op Facebook en had folders bij diverse verwijzers neergelegd. Ook nog een keer op een markt gestaan, die website dus herschreven en ook nog een fotoshoot gedaan. En o ja, ook twee keer een bericht op Linkedin gezet.

Nou best wel wat toch? Maar echt, dat is niet genoeg. Dat zijn gewoon niet de acties die nodig zijn om klanten te krijgen. Want realiseer je dat social media heel effectief is, maar geen haarlemmerolie. En dat het te weinig is om blijvend in beeld te zijn. Met een paar keer per week posten, daarmee ga je het gewoon niet redden. Dat is te eenzijdig. En weet je… vanachter jouw computer creëer je nu eenmaal geen expertstatus en leren mensen jou niet voldoende kennen. En dan is een enkele keer een netwerk bezoeken (als daar je doelgroep al rondloopt) gewoon te weinig. En om eerlijk te zijn ook wel te ‘veilig’.

Nee.. je zult dichterbij je doelgroep moeten komen én blijven. En daar is soms wat lef voor nodig, ik ben de eerste die dat toegeeft.

En Mariël voelde het eigenlijk diep in haar hart ook wel. Want ik had eerder al eens aangegeven dat ze de krant eens moest benaderen, ze had immers echt een verhaal te vertellen. Maar ja.. ze voelde zich nog wat onzeker en stelde dat uit.

Over e-mail marketing hadden we het ook al gehad. Maar dat vond ze een dingetje. Ingewikkeld en ongemakkelijk.

En spreken op een event? We hadden zelfs al een keer samen een paar netwerkbijeenkomsten geselecteerd om te benaderen.

En een video maken voor op social media.. was ze nog mee bezig ja. Maar nog niet gedaan.

O wat was dat zonde. Want waarom had ze dát niet opgepakt in plaats van haar tijd te steken in die website, teksten en fotoshoot? In de redelijk veilige dingen zeg maar. Want tja, een website wijzigen waar nog weinig bezoekers op komen, gaat natuurlijk geen zoden aan de dijk zetten. En daar kun je hééél lang druk mee zijn, dat weet ik ook.

Enge acties leveren nu eenmaal het meest op

De dingen die echt klanten opleveren vermeed Mariël (onbewust) uit onzekerheid. Uit angst. Terwijl dát de acties zijn die wel voor klanten én omzet zorgen, soms zelfs direct. Maar, toegegeven. Het zijn niet de meest comfortabele acties.

Ik weet nog goed dat ik mijn eerste mail verstuurde. Ik durfde amper op die knop te drukken. Dood eng. En een presentatie geven… ook dat blijft altijd een dingetje. Maar als ik weet dat het werkt. Als ik weet dat ik dan mensen veel makkelijker bereik, hen kan raken. Dan doe ik het. Dan zet ik mij er overheen.

Ik had laatste een klant die zo graag haar praktijk wilde laten slagen, dat ze de mensen die informatie bij haar hadden opgevraagd ook allemaal ging nabellen. Eng? Ja. Effectief. Zeker. En verrassend genoeg waardeerden mensen het ook in de meeste gevallen. En leverde het haar direct een aantal concrete afspraken op. Dat smaakte dus naar meer…..

En dat is waar ik met Mariël nu verder aan ga werken. Zodat ze de juiste dingen gaat doen, die echt beweging opleveren. Die zorgen voor klanten én omzet. Want soms weet je eigenlijk ook best wat je echt gaat helpen. Maar moet je voor jezelf nog het antwoord geven op de vraag ‘ben ik bereid dit te doen?’. Ik wens je een dikke ‘JA’ toe!

Jezelf als ondernemer serieus nemen is superbelangrijk. En tegelijkertijd ook best moeilijk. Vooral als je net start. Terwijl het ook later nog vaak speelt bij ondernemers. Zeker bij zorgondernemers. En uhh.. doorgaans vooral iets meer bij vrouwen dan bij mannen. Dus als je zorgondernemer bent én vrouw… let dan even extra op :)

Drie dingen

Als je jezelf namelijk niet serieus neemt, dan straal je dat uit. En dat heeft een behoorlijk effect op hoe jij je bedrijf of praktijk runt. Meer dan je zou denken. Het zit hem meestal in deze 3 dingen:

–          in taal
–          overtuigingen
–          keuzes

Ik weet zelf ook hoe moeilijk het is

En had er vooral in het begin last van. Zonder dat ik het door had. Ik startte mijn bedrijf vanuit huis, net als veel anderen overigens. Op zich is daar niets mis mee. Maar ik zat daar aan de keukentafel tussen de wasmanden (met 4 kinderen heb je altijd was lijkt het wel). Ik had namelijk niet echt een aparte werkruimte. Toch was ik voor mijn gevoel echt wel serieus aan het ondernemen. Maar ik vond gewoon dat ik eerst maar flink geld moest verdienen voordat ik een ‘eigen’ ruimte mocht huren. Ik was tenslotte ook nog eens éénpitter, toch? Dus kon ik het prima redden vanuit huis. Lekker flexibel ook met een gezin. En als er iemand langs kwam, maakte ik gewoon even ‘heel flexibel’ tijd voor een kopje koffie. Zo serieus ging ik dus eigenlijk niet om met mijn waardevolle tijd.

Bedrijfje en klantjes

En vrienden en familie vroegen natuurlijk hoe het met mijn ‘bedrijfje’ ging. Of kreeg ik goed bedoelde opmerkingen als ‘Goed joh dat je het durft. Al wat ‘klantjes’?’ Of zoals iemand ook een keer zei: ‘Leuk om erbij te doen hoor!’ Grrr.. erbij… Zagen ze niet dat ik bijna fulltime aan het ondernemen was? Eigenlijk vrat ik mijzelf vanbinnen op met dat soort uitspraken. Maar in plaats van er wat van te zeggen en te bedenken waarom men zo dacht, praatte ik heel bescheiden mee. ‘Ja het ging zeker wel leuk’ ‘En ik had ook al wat leuke klantjes’ … Kortom ik hield het klein denken in stand en het leek zo inderdaad of ik mijzelf en vooral mijn onderneming niet heel serieus nam.

Want hoe simpel het misschien lijkt. Jezelf serieus nemen zit ook echt in de taal die je gebruikt. En accepteert :). Daar begint het al mee.

Beperkende overtuigingen houden je klein

Maar het zit ook in de keuzes die je maakt en de overtuigingen die daar achter liggen. Neem nu het fenomeen ‘kantoor- en trainingsruimte huren’. Ik vond dat nog echt te vroeg. Totdat mijn coach aangaf dat ik andersom moest gaan denken. En vooral moest kijken naar waar ik wilde zijn. En van daaruit mijn beslissingen moest nemen. En ja, dan moest dat kantoor er eigenlijk gewoon komen. Want zonder zou ik op termijn toch niet kunnen? Dat paste niet in het beeld dat ik voor ogen had. ‘Nu doen dus!’ gaf ze mij toen resoluut aan. En het klopte wat ze zei. Want niet lang daarna had ik al gelijk een behoorlijk aantal coachklanten, die ik tot op heden elders in het land bediende. Terwijl ik eerder juist steevast de overtuiging had, dat mensen niet zo snel vanuit het land naar de kop van Noord Holland zouden reizen. Wél dus. Want als mensen echt graag iets van je willen, hebben ze het er voor over. Mijn coach voorspelde dat al. Ze komen nu zelfs uit het zuiden van het land.

En reken maar dat dát mensen zijn die ook super gemotiveerd zijn en echt implementeren wat ik hen aangeef (mijn ideale klanten dus). Je voelt het al; Mijn overtuigingen en denken in het hier en nu, hielden mij klein.

En weet je, doordat ik nu een eigen ruimte had, nam mijn omgeving mij (en ik mijzelf) ook veel serieuzer.

Groter denken helpt je

En dit is maar één voorbeeld. Maar het maakt wel duidelijk dat overtuigingen (of soms zijn het ook smoesjes aan jezelf) je kunnen beperken. Het gaat er echt om hoe serieus jij zelf neemt. Want als jij niet in jezelf investeert, zoals in ontwikkeling, ruimte, vaardigheden of materialen. Hoe kun je dan verwachten dat klanten jou serieus nemen en dus ook in jou gaan investeren?

Denk dus groter. En maak keuzes vanuit je ambitie. Vanuit de plek waar jij wilt zijn. En neem jezelf als ondernemer serieus. Je zult zien dat je in een stroomversnelling komt.