Soms kom je mooie zorgondernemers tegen met een prachtig verhaal. Ondernemers met een andere aanpak of kijk op de zorg, een bijzondere doelgroep, of een grote missie. In de reeks ‘mooie zorgondernemers in de spotlight’ interview ik hen, zodat jij daarvan kunt leren én je laten inspireren. 

Deze keer Karen Bok van Inbewegen.

 

Vertel eens iets over jouw praktijk?

Ik heb een praktijk voor sportoefentherapie waarbij ik mensen met sport gerelateerde blessures help om beter te bewegen, te herstellen en te presteren. Zowel individueel als in groepen leer ik hen gezond in beweging te brengen en te houden. Vandaar de naam van mijn praktijk. Of ze nu pijnklachten hebben, weinig bewegen of bijvoorbeeld sneller een halve marathon willen lopen.

 

Ik help mijn klanten in mijn praktijk maar vooral ook daarbuiten. Op de plek waar zij hun sport beoefenen.

 

Wanneer en hoe ben je begonnen?

Na mijn studie ben ik al snel gestart met een ‘klassieke’ praktijk waarin de behandelingen vergoed werden door de verzekeraar. De veilige variant zeg maar :). Toen zat ik dus dagelijks in mijn praktijk en declareerde ik mijn behandelingen via de zorgverzekeraar. Maar dat gaf geen voldoening meer. In 2003 stopte ik daar mee omdat er een kans voorbij kwam om ‘trainer blessure en verzuimpreventie’ te worden in het bedrijfsleven. En dat leek mij leuk en interessant. Daar hielp ik bijvoorbeeld een schilder die klachten had door mee te gaan naar zijn werkplek. Daar kon ik kijken naar zijn houding en beweging. En hem in zijn werk begeleiden. Want tja, daar gebeurt het! Ik heb dat vier jaar met plezier gedaan op de manier waar ik voor stond. Maar toen werd dat bedrijf een arbodienst. En daar had ik geen oren naar. Dus op zoek naar iets anders. En dat werd toen – voor mijn doen – een hele commerciële baan. Want ik werd accountmanager bij een medisch bedrijf. Met offertes, targets en marges. Poeh, daar ging ik dood. Toch heb ik er achteraf ook veel van geleerd waar ik nu nog wel profijt van heb.

 

Daarna heb ik bij het Rode Kruis Ziekenhuis het vitaliteitsmanagement opgezet als preventie voor hun medewerkers. Daar was ik weer als een vis in het water. Want daar was ik verantwoordelijk voor de fysieke gezondheid van het personeel. Van operatiekamer tot keuken zeg maar. Ik hielp hen met anders en beter bewegen, zitten en staan. Helaas hield die baan op te bestaan door bezuinigingen en dreigend faillissement.

En toen vond ik het tijd werd om opnieuw voor mij zelf te beginnen. En heb ik Inbewegen opgestart voor sporters. Daar word ik blij van. Maar wel zonder contracten met verzekeraars. Dus op een manier waar ik vanuit mijn visie achter sta. En dat is niet alleen behandelen in mijn praktijk. Maar ook op de plek waar mensen hun sport uitoefenen.

 

Wat is jouw missie, jouw drijfveer?

Gezond bewegen. Voor iedereen op elke leeftijd en niveau. Door ontspannen inspannen zeg ik altijd. En daar past voor mij bij dat ik daarin help op de plek waar het gebeurt. Ik geloof er bijvoorbeeld niet in om alleen maar in je eigen praktijk te behandelen. Daarom ben ik veel op de sportvelden of in –zalen te vinden. Zo kan ik zien hoe iemand traint, zijn warming up doet, zijn begeleiding is, maar ook met welk schoeisel hij/zij op welk soort ondergrond traint. Dat levert zo veel meer op.

En marketingtechnisch is het ook best handig (hoewel ik het daar in eerste instantie niet voor doe). Maar het draagt enorm bij aan je zichtbaarheid. Je begeeft je steeds midden in de doelgroep.

 

Ik kijk ook buiten mijn praktijk indien nodig. Daar waar het gebeurt, zoals  sportvelden of -zalen. Dat draagt niet alleen bij aan een beter resultaat, maar is marketingtechnisch ook waardevol.

 

Wanneer dacht je ‘nu gaat het echt lekker lopen in mijn praktijk’, en waar kwam dat door?

Door los te laten hoe je denkt dat het zou moeten of door op anderen te letten. Toen ik echt ging toelaten waar ik zelf energie van kreeg ging het zoveel meer stromen. En loslaten van cliënten die niet zelf de regie willen nemen over hun gezondheid of verantwoordelijkheid willen dragen.

Ik vind en merk ook echt dat ongecontracteerde zorg bijdraagt aan het bewustzijn van mensen dat ze in hun gezondheid investeren. Dat is transparant en helder. Zorg is gewoon niet gratis. En dat ervaren mensen wel zo als behandelingen gewoon vergoed worden. En voor jou als ondernemer geldt ook dat je bij ongecontracteerde zorg steeds moet nadenken wat je levert. Of het effectief is en past bij de behoefte. Het is dan aan de cliënt de keuze of ze er wel of geen behoefte aan hebben.

Als we wat meer op die manier gaan werken, kunnen we een hoop zinloze zorg schrappen. En zorgen dat mensen zelf meer regie kunnen pakken. En als ze duidelijk zicht hebben op de kosten, gaan ze vanzelf minder naar de therapeut als ze merken dat het voor hen niet helpt. Dat zou eens opgepikt moeten worden door de politiek in plaats van de macht van zorgverzekeraars vergroten.

Welke plannen of ambities heb je nog?

Nog best veel! Ik wil nóg meer mensen helpen met gezond bewegen en bewust ontspannen inspannen Dat wil ik nog meer doen door leuke, laagdrempelige events zoals Mindful Silent Walk of Run. Dat is een fijne manier om mensen kennis te laten met mijn praktijk en wat ik kan voor hen betekenen.

Maar ik werk ook samen. Met een diëtist heb ik een health performance Plan gemaakt waarin we onze kennis over blessurepreventie, gezondheid en prestatie verbetering verenigen. We zetten dat al actief in binnen één vereniging. En willen dat graag uitbreiden naar meerdere clubs. Als we zo jonge mensen of sporters bewust maken van hun lichaam, hoe het werkt en hoe ze het gezond houden, dan kunnen we heel wat kosten besparen en leed voorkomen.

 

Wat is jouw tip voor andere zorgondernemers?

Kies waar je gelukkig van wordt. Ik merk soms dat collega’s voelen dat ze moe worden van hoe het nu gaat. Zitten in een keurslijf en weten dat ze eigenlijk beter kunnen. Maar durven niet. Terwijl ik denk dat dat ze echt veel meer hun hart moeten volgen. Door creatiever naar oplossingen te zoeken die hun cliënten echt verder helpen.

En mijn tweede tip ligt in het verlengde daarvan: Denk in kansen. Probeer het eens anders te doen. Als we allemaal steeds hetzelfde doen, zal de uitkomst niet veranderen in de toekomst. Wil je een ander resultaat, dan zal je ook een ander pad moeten bewandelen. Doe dus waar je voor staat. Dát maakt je gelukkig als zorgverlener én ondernemer.

Meer weten over Karen en haar praktijk? Zie www.inbewegen.nl

Wil jij zelf meer tips over ondernemen in de zorg? Vraag dan het gratis Ebook aan ’48 tips voor een bloeiende praktijk in de zorg en welzijn’. En volg mij op Facebook voor nog meer tips en live trainingen

 

Soms kom je mooie zorgondernemers tegen met een prachtig verhaal. Ondernemers met een andere aanpak of kijk op de zorg, een bijzondere doelgroep, of een grote missie. In de reeks ‘mooie zorgondernemers in de spotlight’ interview ik hen, zodat jij daarvan kunt leren én je laten inspireren. Deze keer Pedicure Nanda de Jong.

  

Kun je in het kort vertellen wat voor praktijk jij hebt?

‘Ik heb een pedicure praktijk gespecialiseerd in nagelregulatie en ben daar in maart 2006 mee gestart. Ik heb dus kort geleden mijn 12,5 jarig lustrum gevierd. En ben daar best trots op’.

Hoe was die start? En liep het gelijk goed met jouw praktijk?

artikel in de krant uit 2006

‘Vlak voordat ik startte had ik net een verhuizing achter de rug van IJsselstein naar Velserbroek. Ik had hier dus eigenlijk helemaal geen sociaal netwerk waar ik als eerste wat klanten uit kon halen. Daarom ben ik gewoon 100 foldertjes gaan verspreiden. En tot mijn grote verrassing leverde dat 10 afspraken op. Eigenlijk een gigantisch hoge conversie, waar ik achteraf nu nog versteld van sta. Vervolgens kwam er een stukje in de krant over wat ik deed en ook dat leverde weer heel wat klanten op. Dus ja, het ging echt sky high zo kort na de start van mijn praktijk, helemaal leuk.  Maar toen brak de crisis aan. En helaas bezuinigen mensen dan toch vrij snel op hun pedicure. Maar eerlijk gezegd had ik nog steeds geen klagen.

Door omstandigheden moest ik vervolgens weer verhuizen en was ik mijn praktijk aan huis dus kwijt. Toen ben ik ambulant gaan werken. Maar dat vond ik geen succes. Het heeft mij echt veel geld gekost omdat ik gewoon veel tijdverlies had wat niet vergoed wordt. Tenminste zo was het destijds bij mij. En daarbij komt ook dat ik er zelf niet vrolijk van werd. Dat gedoe, op de klok letten en stress in de auto. Het bracht en soort druk met zich mee wat gewoon niet bij mij past.

Gelukkig kon ik later toch weer gebruik maken van mijn oorspronkelijke praktijkruimte, en dat was fijn. Ik kon bedenken hoe ik mijn praktijk wilde gaan voeren, wie mijn ‘ideale klant’ was. Maar ik moest er wel aan trekken, de tijd zat nog niet echt mee, dus het was al met al niet een hele toffe periode’.

Hoewel ik dus een vliegende start heb meegemaakt, kan ik zeggen dat ik net als elke ondernemer die pieken en dalen ken. Wel heel leerzaam. En nu draai ik overigens weer heel lekker.

Werk jij met contracten?

Niet meer, in 2015 veranderde de diabeteszorg en ik weiger een contract met een podotherapeut. Het tarief voor gecontracteerde diabetisch zorg is gewoon te laag. Want je moet daar alles voor doen, verslagen maken, facturen en de behandeling zelf uiteraard. En daarbij komen er ook regeltjes bij kijken waar ik niet zo veel mee heb. Want ik wil mijn werk gewoon doen op mijn manier en op mijn voorwaarde. En ik wil geen scholingen volgen waar ik niets nieuws hoor. Kost mij immers niet alleen geld, maar vooral ook tijd en omzet. Dus ik ben gestopt met behandelingen die vergoed worden.

Ik wil graag mijn werk uitvoeren op míjn manier en op míjn voorwaarde

Overigens heeft die overstap mij weinig klanten gekost. Ik merk vaak dat zorgondernemers daar  bang voor zijn. Maar dat viel echt reuze mee. In totaal 3 klanten. Nou, dat is te overzien toch? Ik heb wel gemerkt dat het belangrijk is dat je je klant vertelt waarom jij die keuze maakt. Dat snappen je klanten dan echt wel.

Overigens ben ik ook gestopt met mijn lidmaatschap bij de branchevereniging. Al die verplichte bijscholingen alleen voor de punten hebben mij aan het denken gezet, Hun regeltjes hielpen mij gewoon niet. Dus hup. Stoppen dan’.

Heb jij ook keuzes in jouw specialisatie of doelgroep gemaakt? En wat heeft je dat opgeleverd?

‘Ik ben mij gaan specialiseren in nagelregulatie. Daarmee bied ik iets anders dan de ‘standaard’ pedicure. Ik pas een bepaalde techniek toe, de Arkada methode. Mijn klanten worden daardoor zonder een operatie van hun ingroeiende nagel af geholpen. En krijgen er zelfs een mooie nagel voor terug. Ook zie ik gemiddeld vrij veel mannen in mijn praktijk. Bijvoorbeeld omdat zij werkschoenen hebben met stalen neuzen. En dat vind ik hartstikke leuk, je trekt daardoor meer mensen die hun voeten actief gebruiken aan door zo’n specialisatie’.

Je wordt daardoor ook bekender en meer als deskundige gezien. Dat is echt een groot voordeel.

Waarom ben je ooit in dit vak gestapt, zat daar een bepaald drive of verlangen onder?

‘Welnee haha, dat is eigenlijk wel een leuk verhaal. Eigenlijk heb ik een voetenfobie 🙂 Ik werkte namelijk altijd in de meubelbranche. Stond in de winkel. Daardoor was ik steeds pas om half 6 klaar. En dat brak mij op een geven moment op. Altijd haasten aan het einde van de dag met kleine kinderen. Die hingen bij wijze van spreken al met hun jasje en tasje aan de deurknop bij de opvang omdat die dicht ging. Dat vond ik zo vervelend worden, dat ik wel open stond voor iets anders. En daar zat ik een keer over te klagen bij mijn pedicure, waarop zij aangaf: ‘Waarom word je geen pedicure? Jij met jóuw voeten… je bent hartstikke ervaringsdeskundig’. Jemig dacht ik. Met ‘voeten werken? Nee hoor, dat is zo niet sexy…

Maar ik ging er stiekem toch over nadenken. Want het was wel een aantrekkelijk idee dat je vanuit je eigen praktijk, lekker flexibel zelf je tijd in kan delen. En later zei mijn pedicure nog een keer: ‘Je gaat het wel doen hoor. Ik ga je namelijk lesgeven, dan help ik je er doorheen’. En dat was eigenlijk wel een mooi aanbod, want leren en theorie is niet echt mijn ding, zeg maar. Alleen toen ik het thuis vertelde lagen ze dubbel van de lachen: ‘Jij en voeten?’. Maar in de praktijk valt dat reuze mee, want als je je uniform aan hebt voelt het al heel anders.  En vond ik het gewoon ook echt leuk om te doen.

Dus niet vanuit een soort missie of passie destijds, maar ik ben er gewoon er op die manier ingerold’.

Wanneer was voor jouw het moment dat het lekker ging lopen, dat je dacht ‘nu draai ik qua omzet gewoon lekker’. Is daar een keerpunt in te benoemen?

‘Moeilijk om dat precies aan te geven. Maar het heeft denk ik toch met je zichtbaarheid te maken. En dat is best een moeilijk ding hoor.  Vanaf 2012 gebruik ik bijvoorbeeld Facebook  en later ook Instagram. Maar in het begin had dat niet zo veel effect. Nu zie ik dat het wel degelijk helpt. Maar het kost gewoon tijd. Van het moment dat mensen je gaan volgen en bij je in de stoel zitten zit ongeveer jaar. Bij mij althans. Het werpt dus echt zijn vruchten af als je meer bereik hebt. Maar dat is wel een kwestie van volhouden dus. Daarnaast helpt nu mond-tot-mond reclame ook. Omdat ik bekender ben. En ik vergroot ook mijn netwerk door bijvoorbeeld mijn vrijwilligerswerk bij het inloophuis.

Tussen het moment dat mensen mij volgen op social media en uiteindelijk als klant in mijn stoel belanden, zit ongeveer een jaar.

Maar ook mijn specialisatie hielp heel goed. Ik ga echt voor die nagelregulatie, dus o.a. de Arkada methode  Het is een perfecte oplossing voor een heel specifiek probleem. En zo’n niche op basis van één probleem zorgt er voor dat je daar bekend in wordt’.

Wat wil je nog bereiken?

‘Ik werk nu 5 dagen. Dus fulltime. En ik zou wel naar iets minder uren willen. Mijn tarief voor een nagelregulatie is goed, dus daar zet ik vooral op in om dat te bereiken. Zodat ik geen of niet te veel omzet hoef in te leveren’.

 Welke tips heb jij voor andere zorgondernemers?

‘Kies je niche en onderneem gewoon! Kies daarin je doel. Je eigen persoonlijke doel. Ik kon mijn praktijk na een dip weer vlot trekken door een specialisatie te kiezen. Ga niet mee met de massa of wat de branche verenging zegt. Ga staan voor wat jij wilt en goed vindt. Ik vind ook echt dat je kiest voor je vak én het ondernemerschap en dat samen maakt dat je jouw eigen pad kunt kiezen.

En mijn tweede tip is: maak verbinding, zoek contact met vakgenoten. Ga in gesprek met elkaar, help elkaar en bovenal steun elkaar. Zie hen niet als concurrenten. Je kunt nog zoveel van elkaar leren. Soms zie ik dat gekissebis op Facebook en dat is zo zonde. Als je elkaar in het echt spreekt is dat toch veel leuker. Zo zie ik regelmatig een aantal vakgenoten. Dat zijn eigenlijk vriendinnen geworden.  Ik noem hen dan ook Pedinnen. En hoe fijn is het als ik soms ergens mee zit en dan kan denken: Daarover moet ik echt even sparren met mijn Pedinnen. Dat wens ik andere ondernemers ook toe ☺’

Meer weten over Nanda? Bezoek dan haar website: www.nandadejong.nl

TIP: Wil je ook meer omzet in jouw pedicure praktijk? Binnenkort geef ik een eenmalige unieke ondernemerstraining voor pedicures. Je leest er hier meer over.

Soms kom je mooie zorgondernemers tegen met een prachtig verhaal. Ondernemers met een andere aanpak of kijk op de zorg, een bijzondere doelgroep, of een grote missie. In de reeks ‘mooie zorgondernemers in de spotlight’ interview ik hen, zodat jij daarvan kunt leren én je laten inspireren. Deze keer Kim Spierenburg van ‘Thuis voor nu’ 

 

Kim en ik gaan al even terug. En ik denk dat ze mij destijds via social media op het spoor is gekomen. Al gauw mocht ik haar coach zijn en volgde zij ook een training bij mij. Ik heb bewondering voor haar enorme drive en doorzettingsvermogen. Ze is er echt voor ‘haar’ jongeren. En dat is niet altijd even makkelijk omdat zij een onderneming runt in vrij complex speelveld binnen de zorg. Maar ik laat haar daarover graag zelf aan het woord in dit interview.

Wat voor soort zorgonderneming heb je?

Ik heb een kleinschalig wooninitiatief voor jong volwassenen (18 – 30 jaar) met een beperking die willen doorgroeien naar meer zelfstandigheid, zodat ze wellicht uiteindelijk op zich zelf kunnen gaan wonen. Ik run dit zelf met een klein team van medewerkers.

Wanneer en hoe ben jij voor jezelf begonnen?

In 2014 ben ik begonnen met de voorbereidingen, zoals het zoeken naar een geschikt pand hier in Tiel. Dat betekent veel praten en dingen uitzoeken. Ik had te maken met verschillende partijen zoals gemeenten, zorgkantoor, de brandweer en de IGZ (Inspectie voor Gezondheidszorg). Want van een nieuwe zorgaanbieder wordt er wel verwacht dat je een aantal dingen op orde hebt. En ik begon ook nog net op het moment dat het zorgstelsel op de schop ging, dus dat was niet eenvoudig. Ik heb in die tijd veel aan Per Saldo gehad, zij hebben een speciale afdeling voor wooninitiatieven. Dat hielp mij echt. En natuurlijk moest ik ook voorfinancieren. Want tja, zo’n pand… dat is niet niks. Dus moest er een ondernemersplan komen voor de bank. Aan dat plan heb ik later overigens niet veel meer gehad, slechts een klein deel blijkt in de praktijk te werken. En al het andere klopt vaak tegen de tijd dat je start niet meer. Maar goed, dat moest nu eenmaal om een lening te krijgen. Overigens hielp de verhuurder van het pand mij ook door er deels ook in te investeren. En ik heb er bij de start ook eigen geld in moeten stoppen. En dat is niet niks hoor. Je neemt dus best een risico, waarin je ook de steun moet hebben van je partner. En mijn partner is ook ondernemer. Dus we gingen samen best wel een spannende uitdaging aan. Gelukkig had ik wel een goede financieel adviseur die mij in die opstartfase ook begeleidde (en nu nog trouwens).

Wat is jouw drijfveer of missie in de zorg?

Ik werkte hiervoor bij verschillende grotere en kleinere zorgorganisaties. Maar liep daar steeds tegen de regels en randvoorwaarden aan, die zij aan de zorg stelden. Elke keer dacht ik ‘dit kan anders’, ‘de zorg aan deze mensen zou toch anders moéten’. De groepen waren meestal ook vrij groot, waardoor ik de individuele aandacht mistte. En daarbij bedoel ik échte aandacht. Mensen echt leren kennen. Want dat wil je zelf toch ook? Gezien worden om wie je bent en goede verzorging of begeleiding geven. Dat is dus echt wat mij drijft en wat ik in mijn onderneming wel wil én ook kan realiseren.

Ik vind het belangrijk dat mensen gezien worden om wie ze zijn. Dus échte aandacht geven.

Maar ik heb ook echt een passie voor de doelgroep waar ik voor heb gekozen. Want ik volg de ontwikkelingen in de zorg natuurlijk al jaren. En ik zag dat jongeren die verbaal wel sterk zijn, maar een lager IQ hebben een beetje tussen het wal en schip raken binnen het stelsel. Ze worden eigenlijk continue overschat. Daarom heb ik ook echt voor deze doelgroep gekozen. En ik zie het als mijn missie om juist hen te helpen. Gelukkig zien zorgkantoren en gemeenten dat nu ook steeds duidelijker en staan ze meer open voor de hulp die deze jongeren nodig hebben.

 

Wanneer dacht je, nu draait mijn onderneming zoals ik het voor ogen had?

Allereerst wil ik heel eerlijk zijn en zeggen dat ik het ondernemerschap best heel pittig vind. Tenminste met wat ik doe, want ik draai ook nog volop diensten mee. En dat gaat bij ons 24/7 door. Maar er zijn zeker momenten dat ik dacht: ‘Yes, nu loopt het lekker’. Bijvoorbeeld in het begin toen de cliënten zich gingen aanmelden. Dat voelde fijn. Het is dan heerlijk om met zo’n groep aan de gang te gaan.

Maar, en het klinkt misschien gek, maar het is voor mijn gevoel pas echt lekker gaan lopen sinds ik jou ken en door jou gecoacht werd. Ik zie nu veel meer dat ondernemen een vak is en sindsdien ben ik ook meer naar buiten gaan treden. Zichtbaar geworden. Op social media, internet, in gesprekken. De laatste 4 cliënten die zich aanmeldde komen ook echt doordat ik dat nu meer en anders doe. En nu, in dit vierde jaar, vind ik dat echt alles goed loopt. Zoals ik het voor ogen had zeg maar. Alleen is het aannemen van nieuw personeel een dingetje. Zo blijft er altijd een uitdaging.

Ik zie nu veel meer dat ondernemen echt een vak is en ben sinds jouw coaching en training veel meer naar buiten getreden

Wat is jouw ambitie of welke dingen wil je nog bereiken?

Sowieso dit huis draaiende houden en in de toekomst nog meer betekenen voor deze doelgroep. Want sommige jongeren kunnen niet zomaar doorstromen, daar wil ik nog in helpen met bijvoorbeeld ambulante ondersteuning. Zodat ik ze niet direct hoef los te laten.

En ik wil toch wel graag een tweede huis openen. Maar zeker niet te groot worden. Dat past niet bij mij. Want ik wil ten alle tijden ook gewoon echt mee blijven werken in mijn bedrijf, dus diensten draaien, cliënten begeleiden. Dan ken ik ze allemaal goed, dat is waar ik het voor doe.

 Hoe sta jij nu als persoon in jouw ondernemerschap?

Best goed en – eerlijk is eerlijk – vind ik het soms ook nog best wel wat zwaar. Nu bijvoorbeeld met het krijgen van goed personeel. Daardoor draai ik op dit moment weer veel diensten zelf.

Maar over het algemeen genomen heeft het ondernemerschap mij heel veel gebracht. Vooral ook in mijn persoonlijke ontwikkeling. Want er gebeuren veel dingen in je bedrijf die je ook als persoon verder brengen. Soms zijn dat factoren waar je invloed op hebt en soms ook niet. Zeker in de zorg, denk aan regels of veranderingen bij gemeente. Zoals bij mij van belang is. Daar moet je mee dealen. Soms niet te snel willen gaan en mee bewegen.

En ik merk dat het meer zichtbaar zijn ook veel met mij deed. Het breng echt veel in beweging. Op een of andere manier merk ik dat het bij mij ook veel extra kennis verschaft. Je hoort meer, ziet meer. En het helpt in samenwerkingsverbanden. Had ik nooit zo verwacht.

 

Wat is jouw tip voor andere zorgondernemers?

Ik heb mij in het begin wel verkeken op het ondernemerschap, dus doe dat alsjeblieft niet. Als ervaren zorgverlener dacht ik: ‘ik ken de zorg goed en ik heb mijn diploma’s een bak aan ervaring’, dus dit lukt mij wel. Maar ik heb mij nooit zo gerealiseerd dat ondernemen ook echt een vak is. Jij zegt dat altijd, maar eigenlijk zei mijn financieel adviseur dat ook regelmatig. Ik heb wel door jou ontdekt wat daarbij komt kijken en vooral ook wat er allemaal mogelijk is. En ook al heb je managementervaring in de zorg, dit is gewoon echt heel anders. Je moet je eigen weg vinden, zelf alles uitzoeken, keuzes maken, risico’s nemen, zichtbaar zijn. Dus mijn tip is; zorg dat je je dat bovenal realiseert en in jouw ondernemersvaardigheden investeert.

En nog een tip: ik was in het begin erg ín mijn bedrijf bezig. Niet onlogisch, ik moest veel opbouwen, neerzetten. Maar achteraf gezien had ik toen al veel meer aan mijn zichtbaarheid moeten doen. Juist in dat eerste jaar. Dat betekent dus dat je je tijd moet verdelen of de rollen (als je medewerkers hebt). Maar mijn tip is: Treed gelijk naar buiten, wordt zichtbaar, want dat kost nu eenmaal tijd. Maar dan pluk je er sneller de vruchten van.

 

Meer over Kim weten? Bezoek dan haar website: http://thuisvoornu.nl/

En wil je net als Kim ook door mij gecoacht worden of een training volgen? Kijk op www.bureaubeerse.nl wat de mogelijkheden zijn.
en volg mij op Facebook dan krijg je direct tips, interviews en handige weetjes in jouw timeline.

Soms kom je mooie zorgondernemers tegen met een prachtig verhaal. Ondernemers met een andere aanpak of kijk op de zorg, een bijzondere doelgroep, of een grote missie. In de reeks ‘mooie zorgondernemers in de spotlight’ interview ik hen, zodat jij daarvan kunt leren én je laten inspireren.

Kaberi Bosgoed van Zorg en Ontspanning kwam op mijn pad via social media. Zij had mij gevonden en mailde dat ze wel wat advies wilde om met haar mooie werk nog meer impact te hebben. In mijn gesprek met haar raakte zij mij op verschillende manieren. Door haar verhaal en haar werk. Vandaar dat ik haar graag wilde interviewen.

Maar allereerst geeft Kaberi een korte uitleg over het werk dat zij doet.

‘Ik heb een praktijk waar zorg en ontspanning centraal staan. En dat doe ik via massages, gezichtsbehandelingen en hand- en haarverzorging voor ouderen, mensen met een beperking en kwetsbaren die te maken hebben met een ziekte zoals kanker.

Ik geef die behandelingen deels in mijn praktijk. In een woonzorgcentrum kreeg ik de kans om een mooie ruimte te huren. Daar komen zowel mensen die daar wonen als klanten van daarbuiten. Maar ik werk hoofdzakelijk ambulant. Ik kom dan bij mensen thuis of bezoek hen in een woonzorgcentrum, verpleeghuis, hospice of ziekenhuis.

Daarnaast verzorg ik workshops voor mantelzorgers, vrijwilligers en medewerkers in de zorgsector’. 

Hoe ben je met dit werk in aanraking gekomen?

‘Eigenlijk komt het doordat ik in 2002 startte met babymassage. Dat had zo’n mooie uitwerking op mijn eigen kind en later ook bij mijn andere kinderen. Ik werd daar heel enthousiast van, en ik besloot de docentenopleiding voor babymassage te volgen. Een massagevorm die overigens ook een goede uitwerking heeft op jonge kinderen. En op kinderen of volwassen met een beperking, maar ook in de palliatieve fase.

Tijdens mijn werk zag ik ook het mooie effect van deze massages op kinderen met hechtingsproblemen. Zoals bijvoorbeeld pleeg- of adoptiekinderen. Als je op een positieve manier een bijdrage kan leveren aan het hechtingsproces dan is dat geweldig.

Ondertussen had ik meerdere massage opleidingen/cursussen en workshops gevolgd. Aansluitend heb ik veel gemasseerd om het goed onder de knie te krijgen. Maar ook om voor mij zelf na te gaan welke vorm het beste bij mij past en met welke doelgroep ik het liefste werk’.

En? Tot welk inzicht heeft dat uiteindelijk geleid?

‘Ik werd gevraagd om een keer ouderen met dementie te masseren. Eigenlijk had ik toen nog heel weinig kennis van deze doelgroep, maar ik heb de kans toch gegrepen. En al binnen 5 minuten wist ik dat hier mijn passie lag. Want als je oudere mensen masseert, krijg je mooie reacties. Die ze soms uitspreken of laten zien in hun lichaamstaal. En dat geeft zoveel voldoening, omdat bij hen juist het verbale contact zo achteruit gaat.

Ik heb de kans gewoon gepakt, ook al wist ik niet veel over deze doelgroep

Deze mensen kunnen naar mijn praktijk komen, maar meestal behandel ik  ambulant. Want juist mensen die niet meer zo makkelijk ergens naar toe gaan hebben deze vorm van massage zo hard nodig. En daarnaast werkt een behandeling in hun eigen omgeving ook vaak het best omdat dit vertrouwd voelt. Mensen voelen zich dan veilig en geborgen. En dat is heel belangrijk om mijn werk goed uit te oefenen. Maar nog belangrijker om echt die algehele ontspanning te creëren.  Uiteraard doe ik wat ik doe met liefde. Want echte persoonlijke aandacht en een liefdevolle aanraking zorgt voor een behaaglijk gevoel bij de ouderen. En dat is wat ze vaak missen. Daarnaast zorgt het ook voor een betere nachtrust en bloedsomloop’.

Wanneer dacht je, nu gaat het echt lekker lopen met praktijk en klanten?

‘Op het moment dat ik mij definitief op de doelgroep ouderen en kwetsbaren ben gaan richten viel alles op zijn plaats en kreeg ik steeds meer verzoeken’.

Hoe kwam het dat je daardoor juist meer klanten ging aantrekken, terwijl je doelgroep versmalde?

‘Ik kon toen juist meer verhalen vertellen en ervaringen delen. Heel gericht op die doelgroep. En ik merkte dat dát juist aansprak. Dan gaan mensen inzien wat de waarde is van mijn massages voor deze mensen. En daardoor kreeg ik meer klanten. En doordat ik zo geloof in wat ik doe, ben ik meer zichtbaar geworden. Is dat gewoon minder moeilijk. Mijn missie uitdragen is belangrijk voor mij. Door onder andere cursussen te geven. In groepsverband of individueel. Maar ik word ook wel voor lezingen gevraagd. En die zichtbaarheid helpt ook enorm’.

Verhalen vertellen en ervaringen delen, echt gericht op de doelgroep, helpt je enorm in je zichtbaarheid

Wat is jouw drijfveer of missie in de zorg?

‘Naast de doelgroep ouderen ben ik mij op een gegeven moment ook gaan richten op mensen die een kwetsbare periode doormaken. Dus mensen met kanker, chronische ziekten. Of in hun de laatste levensfase. Ook voor hen kan een massage zoveel betekenen. Even aandacht wat los staat van een ziekenhuis bezoek of de dagelijkse verzorging.

Het is een doelgroep die me enorm inspireert. En ik voel mij daar extra mee verbonden sinds ik zelf de diagnose kanker heb gekregen. Dus ben ik nu ook ervaringsdeskundige geworden, waardoor ik hen nog beter begrijp en aanvoel.

In plaats van bij de pakken neer te gaan zitten, geeft mij dit een enorme drijfveer om nog intensiever te kunnen werken. Het is niet mijn doel om meer uren te werken. Is in mijn situatie ook niet echt mogelijk. Maar ik wil wel meer verdieping bieden aan cliënten.

Mijn missie is te leven en te geven

En dit mooie werk bekender maken en doorgeven. Na mijn coachingsgesprek met jou ben ik mij daar ook op gaan richten. Jij kwam bijvoorbeeld met het idee om (collega)professionals dit vak te leren, zodat ik het kan doorgeven. Nu train ik begeleiders en vrijwilligers in zorginstellingen en ook collega-masseurs. Want met de toenemende vergrijzing en helaas ook dementie, wil ik graag de meerwaarde van deze massages laten zien, zodat meer mensen er van kunnen profiteren.

Overigens leer ik het ook aan naasten, of te wel de mantelzorgers. Zij zien vaak zelf wat deze massage doet bij hun dierbare. Voor die naasten is het mooi om iets te kunnen betekenen in het contact dat er nog wél is. Je voelt je vaak zo machteloos. En dit geeft troost en helpt in een proces om afscheid te kunnen nemen en je dierbare het gevoel geven dat loslaten wordt geaccepteerd’.

Je hebt al veel mooi werk verzet. Wat zijn nog je wensen of wat zou  je nog graag willen bereiken?

 ‘Ik ben dus bezig om een netwerk te creëren en uit te breiden, waarbij nog meer mensen op een laagdrempelige manier met mijn werk in aanraking komen. Het gaat daarbij niet om een therapeutische behandeling of genezing maar om ontspanning, acceptatie, er mogen zijn maar ook mogen “loslaten”. Iets waar meer behoefte aan is dan we wellicht denken’.

Je hebt al aardig wat ervaring in het ondernemerschap. Welke tips heb jij voor andere zorgondernemers?

‘Deel je kennis met anderen, zorg dat je elkaar niet als concurrent ziet. Helaas zie ik dat soms wel gebeuren maar je kunt juist zoveel van elkaar leren is mijn ervaring. Op het gebied van kennis, maar je leert ook van de werkwijze van een ander. Hoe pakt hij of zij het bijvoorbeeld aan.

En leer van je klant. Want ik geef natuurlijk workshops aan collega zorgverleners en mantelzorgers. En dan werk ik altijd van het motto ‘voel wat ik bedoel voor je iets uitdraagt naar een ander’. Met een massage is het altijd belangrijk dat je weet wat jouw handeling of aanraking met de ander doet. Daarom moet je het eerst altijd zelf voelen, zelf ondergaan. Even ‘klant zijn’ zodat je weet en begrijpt hoe het bij jouw klant voelt. Ik geloof er in dat je dan pas het best van jezelf kunt geven’.

Wil je zien wat Kaberi precies doet? Dit is haar website: www.zorg-en-ontspanning.nl 

En wil je ook weten wat voor jou een mooie of nieuwe aanpak kan zijn in jouw praktijk? En nog meer tips ontvangen. Wordt dan gratis lid van de Facebookgroep ‘Boost jouw zorgpraktijk’. Je bent van harte welkom.

‘Doorzetten en je doelgroep versmallen. Dat heeft voor mij echt het verschil gemaakt’

 

Soms kom je mooie zorgondernemers tegen met een prachtig verhaal. Ondernemers met een andere aanpak of kijk op de zorg, een bijzondere doelgroep, of een grote missie. In de reeks ‘mooie zorgondernemers in de spotlight’ interview ik hen, zodat jij daarvan kunt leren én je laten inspireren.

Ik kwam Marlies van Dooren van Lijf en Lijn op het spoor via Twitter. Dat is nou niet echt een social medium waar je praktijkhouders op verwacht. Een aantal keer per dag post ze daar hele leuke berichten en dat heeft haar een flink aantal volgers opgeleverd; ruim 2.100. Zoiets maakt mij natuurlijk nieuwsgierig. En toen ik op haar website keek, zag ik ook nog dat zij mooie specialisatie heeft: vrouwen via voeding helpen om van hun overgangsklachten en overgewicht af te komen. 

Interessant dus om haar eens te vragen hoe haar pad gelopen is, welke hobbels zij tegen kwam en vooral welke tips ze heeft.

Hoe ben jij met jouw praktijk begonnen?

‘Ik wilde eigenlijk altijd al diëtiste worden. Maar ja, ik was gewoon niet goed in exacte vakken. Ik ben namelijk een echt talenmens. En met een onvoldoende voor scheikunde werd ik niet toegelaten tot de opleiding. Toch bleef die droom. Toen we in 2010 van Amersfoort naar Delft gingen verhuizen, vanwege het werk van mijn man, lag daar een kans om het roer om te gooien en er alsnog mee aan de gang te gaan. We kochten een huis in Delft met twee voordeuren, waarvan één  naar mijn toekomstige praktijk leidde. Nu moest ik wel starten! Ik ben alles gaan lezen over voeding wat los en vast zat, heb veel informatie en onderzoeken verzameld en opleidingen gevolgd. Vervolgens greep ik alles aan.

‘Ik weet nog hoe blij ik was met mijn eerste 3 klanten’

Ik ging naar wijkcentra, werkte samen met anderen en deed mee aan projecten voor de gemeente Delft zoals sport in het park.  Eigenlijk was ik daardoor heel breed georiënteerd, waardoor ik ook merkte dat ik niet alle doelgroepen even leuk vond om mee te werken’.

Zoektocht vanuit mijn eigen ervaring

‘Ik was zelf al jong in de overgang gekomen – achteraf al met 36 jaar –  en daardoor was ik inmiddels ook al een zoektocht begonnen naar de rol van voeding in de overgang. Ik ontdekte dat je met voeding zelf veel invloed  kunt hebben op je overgangsklachten en daar was niet veel goede informatie over te vinden. Zo werd de overgang dus mijn passie en is het inmiddels ook mijn missie geworden.’

Kun je uitleggen wat dan precies jouw missie is?

‘Ik wil heel graag zo veel mogelijk vrouwen helpen die last ondervinden van de overgang. Ik noem het altijd mijn ‘Missie Menopauze’. Heel vaak wordt gezocht naar medische oplossingen, maar het is geen ziekte. Het is een normale fase in het leven van elke vrouw. En je kunt er veel aan doen. Je kunt het bijvoorbeeld ook verergeren met je gedrag of met je eetpatroon. Maar dat moet je natuurlijk wél weten. En dat is nog steeds niet zo bekend. Ik wil die bewustwording creëren. Vandaar dat ik ook zo zichtbaar ben en blijf. Want die zichtbaarheid draagt bij aan mijn missie.’

‘Zichtbaar zijn draagt bij aan mijn missie’

Wist je veel van ondernemen af toen je een eigen praktijk begon?

‘Ik kom wel uit een ondernemersgezin, misschien zit het in mijn  genen. Maar in de praktijk heb ik wel geleerd dat goed zijn in je vak én ondernemen, eigenlijk twee verschillende dingen zijn. Het is niet altijd even makkelijk. Ik heb ook echt wel eens gedacht om te stoppen hoor. Ik herinner mij nog dat ik in het tweede jaar van mijn praktijk met mijn man uit eten was en ik hem vroeg: ‘zal ik maar stoppen?’. Want tja, als je een paar klanten hebt, gaan ze vervolgens ook weer weg als het weer goed met hen gaat. En dan moet je weer zorgen dat je nieuwe klanten krijgt. Dat vliegwiel moet echt even op gang komen. Maar ik ben zo blij dat ik volgehouden heb, want dat gaat nu zoveel makkelijker. En natuurlijk heb ik op het ondernemersvlak wel trainingen gevolgd en ik heb mij laten coachen. Want ik ben niet echt commercieel en ik wist dat ik meer kennis en ideeën nodig had om nieuwe stappen te maken. En dat heeft ook echt geholpen.’

 

Wat doe en heb jij gedaan om klanten te krijgen. En wanneer dacht jij, hé nu loopt het lekker?

‘Ik ben nu heel goed vindbaar en heb tevreden klanten.  Daardoor werkt bij mij mond-tot-mond reclame nu ook goed. Maar dat moest wel groeien. Ik ben ook best wel op veel plekken aanwezig waar mijn doelgroep zit, dat komt voor een deel ook omdat de vrouwen die ik help van mijn leeftijd zijn. Iedereen weet ook wel iets van voeding af en heeft wel een vraag op dat gebied, het is een onderwerp wat makkelijk ter sprake komt.  Dat is het voordeel van mijn vak.

Ik werk bijvoorbeeld wekelijks als vrijwilliger bij een hospice, en daar werken ook heel veel vrouwen. En die kennen weer andere vrouwen. Dus tja, vertellen wat je doet helpt.
Maar ik ben ook gewoon begonnen met flyeren en adverteren (dat laatste kost overigens veel geld en leverde mij weinig op). Verder post ik veel op social media en ik heb een e-book gemaakt dat mensen gratis kunnen downloaden. Dat werkt echt goed. Zeker in het begin. Dan krijgen ze daarna ook mijn nieuwsbrief met tips. Soms volgen zij mij op die manier al een hele tijd en op een gegeven moment besluiten ze om toch klant te worden. Dat e-book downloaden zet ik nu nog in en werkt nog steeds goed.

En wat echt een extra ‘boost’ heeft gegeven is toch wel het feit dat ik een echt boek heb geschreven ‘Jouw Menu in de Menopauze’. Van meerdere mensen kreeg ik namelijk het advies: ‘je weet hier nu zoveel van, ga toch een boek schrijven’. Ik vond het grappig. Een boek schrijven? Maar als je dat vaker hoort gaat het leven en uiteindelijk heb ik het gedaan. Dat bracht echt veel aan het rollen en mede daardoor werd ik ook gevraagd om collega’s binnen mijn beroepsvereniging te trainen’.

 

Dus naast individuele klanten helpen, doe je nog meer? Vertel eens.

‘Ja, allereerst help ik dus vrouwen met persoonlijke begeleiding. Dat is en blijft het allerleukste. Dat doe ik in mijn praktijk of online, via mailverkeer. Dat werkt minstens zo goed als in de praktijk. Want het is voor klanten soms beter om al schrijvend zelf tot conclusies te komen. Groot voordeel is dat zij niet naar mijn praktijk hoeven te komen, dat is met al die drukke vrouwen in deze levensfase winst. En het voordeel voor mij is dat ik op deze manier vrouwen in heel Nederland kan helpen en zelfs buiten de landsgrenzen! Ik heb ook zo af en toe een klant uit Duitsland of België.

‘Online klanten helpen heeft veel voordelen, zeker voor de klant’

Nadat ik mijn boek had uitgebracht in 2012 ben ik vrij snel gestart met het geven van trainingen over voeding en overgang aan mijn collega’s. Ik heb daar eerst best even over getwijfeld, want tja, wil ik wel mijn kennis en manier van werken weggeven aan collega’s die ten diepste eigenlijk mijn concurrenten zijn? Maar weet je, mijn missie is gewoon om zoveel mogelijk vrouwen in de overgang te helpen en daar draagt dit aan bij. Dat gaf toch weer de doorslag. En het blijkt dat het echt niet ten koste gaat van mijn praktijk. Want elke collega doet het weer anders en neemt zichzelf mee. Klanten kiezen niet alleen voor je bekwaamheid, maar willen vaak ook een goede klik hebben met een coach en deskundige. Dus de hobbel die ik zag, blijkt er niet te zijn.
Elk voor- en najaar plan ik weer een stuk of vier nieuwe trainingen op toplocaties om nieuwe collega’s op te leiden. De overgang blijkt bij veel collega’s ook een struikelblok te zijn in de resultaten en begeleiding van klanten , dus er is genoeg animo voor. Ik vind het naast nodig, ook hartstikke leuk om te doen!

‘Klanten kiezen niet alleen voor jouw bekwaamheid, maar gaan ook voor de klik’

En je doet dit inmiddels ook bij bedrijven toch?

‘Ja, sinds eind vorig jaar ben ik mij ook gaan richten op bedrijven. Want er is nu een nieuwe generatie vrouwen die werkt én doorwerkt tot hun pensioen. De generatie hiervoor nog niet. Dus hebben bedrijven nu veel vaker te maken met werknemers in de overgang. En dat heeft best veel invloed op het ziekteverzuim blijkt uit onderzoek. Ik ben gestart met informatie geven via mijn website en social media en wat denk je, belt de arbodienst van het AMC. Wow, kreeg ik het wel even benauwd van hoor. Zo’n groot bedrijf! Maar ik dacht, hup Marlies. Je kent je vak en ga gewoon op gesprek, dan zie je het wel. In een ziekenhuis werken veel vrouwen en ze krijgen allemaal ooit met de overgang  te maken, van schoonmaakster tot manager. We zijn nu een gezamenlijke pilot gestart. Voor mij is het ook nieuw, maar zo leuk om te doen’.

Heb je eigenlijk nog meer ambities?

‘Nou niet echt hoor. Ik hoef niet meer te verdienen, maar ik zou wel wat minder willen werken voor hetzelfde inkomen. Ik heb ook een fijn sociaal leven, ben inmiddels oma en wil heel graag vrijwilliger blijven in het hospice. En dat komt soms in de knel.

Wat is jouw tip voor andere zorgondernemers en praktijkhouders?

‘Specialiseer je! Dat is echt mijn allerbeste stap geweest. Eerst hielp ik iedereen en ging ik overal op af. Als je een duidelijke doelgroep kiest, trek je die groep ook aan. En het lijkt gek, maar het levert uiteindelijk ook meer klanten op! Die worsteling zie ik ook veel bij collega’s. Het is best eng, maar je kunt beter zorgen dat je de specialist wordt voor jouw doelgroep.  Mij heeft het in ieder geval heel veel gebracht.

‘Specialiseren leverde mij meer klanten op’

Verder is doorzetten en volhouden ook echt mijn tip. Een praktijk opbouwen kost gewoon tijd en daar moet je in blijven investeren. En blijf daarin dicht bij jezelf. Niet dat je niet moet doen wat eng is en je grenzen verleggen. Maar doe het wel op jouw manier. Geen trucjes of teksten van anderen 1-op-1 overnemen, dat zie ik nog wel eens gebeuren. Maar alles wat je inspireert, ziet en leert op je eigen manier toepassen. Want dan klopt het’.

Meer informatie over Marlies vind je op https://www.lijfenlijn.info/

En wil je meer leren van elkaar en tips krijgen hoe jij ook nieuwe wegen in kunt slaan met jouw praktijk? Kom dan naar hét Netwerk Event ‘Ondernemen in de zorg’ op 12 oktober aanstaande. Een middag boordevol ontmoetingen, tips, trics en nieuwe inzichten.